PooYiNGPoMYaW's profile*:‧。★ⓚⓞⓞ ⓨⓤⓘ ★.。.:*PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    อย่าเสียใจในสิ่งที่ทำ

    เวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่แกทำ
    แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่แกไม่ได้ทำ

    เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
    ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
    ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

    คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
    เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
    เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
    ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต

    ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
    ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
    ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .

    โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
    ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
    ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
    ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
    ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..

    เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
    บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
    แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว
    เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป


     

    ที่ผ่านมาคืออะไร

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

    และแล้ววันนี้ก้อมาถึง

     
    และแล้ววันนี้ก้อมาถึงแล้ว
     
    หลอกกันน่ะ
     
    หลอก 
     
    เค้ามีแฟนแล้วอ่ะ
     
    จบ??
     
    อย่ามาสงสารนะ

    แล้ววันนี้ก้อมาถึง รึป่าว ???

    แล้ววันนี้ก็มาถึง. . .
    วันที่ต้องเริ่มนับหนึ่งกับความปวดร้าว
    วันที่ต้องอยู่คนเดียวกับความเหงา วันที่ต้องเศร้าเหงาใจ 

    ก็เตือนตัวเองแล้วอย่าไปรัก
    แต่ใจมันทึกทักจะไปให้ได้
    พอเจ็บมาแล้วจึงเข้าใจ
    ทำตามความคิดใว้คงจะดี. . . 

    คงไม่ต้องมาปวดร้าวอย่างนี้. . . 
    คงไม่ต้องมีวันน้ำตาไหล
    ไม่รู้ว่าทำไมจึงยอมปวดใจ
    ยอมที่จะรักใครบางคนที่ไม่รักเรา
     

    หากวันไหนที่ต้องเริ่มนับหนึ่ง. . .
    ให้เริ่มนับสองไปพร้อมกันเลยดีไหม
    แล้วสาม. . .สี่คงตามไป. . .ด้วยหัวใจที่มั่นคง 

    ไม่เคยมีใครไม่ผิดหวังกับความรัก
    ไม่เคยมีใครอยากอกหักกับความหวัง
    หากรักใครอย่างจริงจัง. . .
    แม้ผิดหวังแต่ได้บทเรียนที่ดี
    อย่างน้อยเราก็ได้รู้. . .
    ความเจ็บปวดจากความรักเป็นอย่างไร 

    เมื่อมีความรักอีกครั้งใยต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่
    ที่ผ่านมารู้แล้วความเจ็บปวดเป็นอย่างไร
    ฉะนั้นรักครั้งใหม่. . .นับสอง. . .สาม. . .สี่. . .ไปทีเดียว 

     

    14 May, 2007

    14 พฤษภาคม 2550 

        วันนี้วันเกิดกูว่ะ  เพื่อนส่งข้อความมาเยอะแยะเลย

    ดีจั้ย..ดีจัย. ก่อนที่จะถึงวันเกิด 2 วัน พ่อ แม่ พี่ น้อง ป้ากู  ก้อจัดให้แล้วเรียบร้อยแล้ว  กินแหลกเลยตู  ขอบอกว่าน้ำหนักลดลงเด้อ  ลงตั้ง 5 กิโล แน่ะ กูละดีใจ

    กางเกงที่เคยใส่ไม่ได้ ตอนนี้ก้อกลับมาใส่ได้สะงั้น  เสื้อที่ใส่แล้วพุงปลิ้นตอนนี้ก้อไม่แล้วหล่ะ แฮ่ ๆๆ

     

    ยังไงก้อ THANKS น้า ทุกคนเลย  แหม ยังอุตส่าห์จำกันได้  เพราะตัวกูเองยังจำไม่ได้เลย

     

    เหม่งอ่ะคนแรกเลยน้า  >>>>  ไว้ไปกิน MK กันน๊ะ 

     

     

     

     

     

     

    koo _ yui

     

    ทุก ๆ วันที่แสนน่าเบื่อ .....

                        
    เบื่อ ว่ะ กูละเบื่อ ฝึกงานก้อดีอ่ะนะ
    แต่มันได้ทำอะไรที่เหมือนเดิมทุก ๆวัน มันก้อเบื่ออ่ะ
    อาจเพราะรู้สึกว่ามาฝึกงานมั้งถึงได้รู้สึกเบื่อ 
    เบื่อกะอะไรที่มันเดิม ๆ กลิ่นเดิม ๆ อยากกลับบ้านอ่ะ
    กูมาฝึกงาน  ต้องเข้าโรงบาลถึง 2 รอบ คิดดูดิ
    จมูกแม่งเน่า น่าเบื่อฉิบ........เบื่อ ๆๆๆๆๆๆๆ
     
    อีกตั้ง5อาทิตย์แน่ะถึงจะได้กลับบ้าน
    โกดจานที่ส่งมาที่ร้อน ๆ ๆ  เหม็น ๆๆ
     
     
    คิดถึง เพื่อน ๆ ทุกคนเลยที่กู รักนะ
    กลับไปมีเรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังตั้งมากมายแน่ะ
    แล้วเราจะได้พบกันอีกครั้งน่ะ
     
    บ๊าย บ๊าย 
     
     
    ****คิดถึงเทอคนนั้นด้วยนะ***  อิอิ

    สองเรา

     
     
    "เราเปงแฟนกัน"
     
     
    แค่4คำนี้เปงปลื้มเลยตู
     
     
     
    อัพแค่นี้แหละ  ขอไปมีความสุขก่อนน้า
     
    จิงป่าวว่ะ ????
     
     
     
     

    วันแรก

    วันนี้เปงการทำงานวันแรก
    ของอันตัวเรา ซึ่งเหม็นมากเลยวะ
    ครึ่งเช้าแรกยังไม่ได้ทำรหนอกจาก
    ดูไปเรื่อย ๆ
    แต่ตอนบ่ายสิไม่รุว่าจะได้ทำไร
    แต่ก้อสนุกดีนะ
    เพราะได้รับการต้อนรับที่
    ที่ถือว่าดีมากเลยล่ะ
     
     
    แต่มีเรื่องนึงที่เสียใจมากเลย
    เพราะกูตก หลักวิศวกรรมอาหาร
    เสียใจ
    ร้องไห้ดีกว่าวะ
     
     
    ทำงานแค่ 2 วัน
    ได้หยุดอีก 2 วัน
    เปงปลื้มมาก
     
    เสาร์นี้จะกลับบ้านแล้วนะ
    คิดถึงเตียงนอนอันอบอ่นของข้าเจ้า
     
    ตอนนี้นั่งอัพสเปซอยู่ แอบเอาคอมที่มาฝึกงานนะเนี่ย
    เค้าอนุญาติเเล้วถึงกล้า
     
     
     
    คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่  ม๊าก มากเลย
    และก้อคิดถึงเพื่อน ๆทุกคน ยกเว้น อีโจ....

    ให้อาหารปลาตั้งหลายรอบ

    อาทิตย์นี้ไปให้อาหารปลาตั้งหลายรอบแนะ
    เป็นการทำบุญในปีใหม่ที่พร้อมกันของพวกเราอ่ะ
    ถึงแม้จะไปกันไม่ครบทุกคนแต่ก้อ
    ปลาบปลื้มค้า..

    ในแต่ละวัน

     
    กว่าจะเช้า......กว่าจะเย็น
    น้าน..นาน
    14ม.ค ครบ11 เดือนแล้วนะที่รู้จักกันนะ
    นานมะ นานวะ
    นานพอที่จะคิดไรได้บ้างป่ะ
    คิดดิ คิดตั้งหลายอย่าง
    คิดว่า..ข้าเจ้าคบกะเค้าแบบไหนน้า
    คิดว่า..ข้าเจ้าอยู่ในสถานะไหนน้า
    คิดว่า..ข้าเจ้าคิดเข้าข้างตัวเองป่าวน้า
    คิดว่า..ข้าเจ้า..คิดอะไรต่อดีหล่ะ
    ม่ายรู้แล้วเว้ย..คิดมากก้อกลุ้ม
    ไม่คิดก้อกลุ้ม..เหนื่อย
    ข้าเจ้ามั่นใจว่าชนะได้ทุกเรื่อง
    แต่ข้าเจ้าแพ้เรื่องแบบนี้ง่ะ
    จะทำไรก้อกลัวเสียฟร์อม...ตาหลอด
    ไม่ได้ทำก้อเสียใจ
    ขนาดส่งข้อความไปถามเค้าแล้วนะว่าคิดยังไง
    เค้าก้ออุตส่าห์โทรกลับมา
    กูก้อปิดเครื่องหนีสะงั้นอ่ะ..
    ทำไปทำไม
    แล้วก้อมานั่งเสียใจ
    คนอะไรไม่ยอมรับความจิง
    กลัว..เจ็บ..ว่ะ

    คำว่า รัก

    ความรักยากนักที่จะเข้าใจ...
    ใช่... มันคือความจริง
    ถามใคร ก็คงไม่มีใครตอบได้ถูกใจเราหรอก
    ว่า... มันคืออะไร

    ถามใจตัวเองสิ ถามว่ารักใคร แล้วรักเค้าแบบไหน
    หากรักด้วยความหวังดีไม่หวังสิ่งใดตอบแทน... ก็รักต่อไป
    บางครั้ง... เราไม่จำเป็นต้องบอกให้เค้ารู้ก็ได้
    เพียงแค่เห็นเค้าก็รู้สึกดีแล้วไม่ใช่หรอ



    แต่หากรักเค้า...
    แล้วอยากอยู่เคียงข้างกันไปตลอด ก็บอกให้เค้ารู้ไปเลย
    ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปนะ...
    ... ก่อนถึงวันนั้น...
    วันที่เราไม่อาจที่จะบอกรักใครได้อีก
    หรืออาจไม่มีเค้าให้เราได้บอกรัก...

    ความรักไม่จำเป็นต้องหวังสิ่งใดมากมาย
    แค่ได้รู้ใจตัวเองว่ารักใคร... ก็เพียงพอแล้ว
      

    ช่วงเวลา แห่งการรอคอยคัยสักคนนึง

    การรอคอย เป็นเรื่องที่ทรมาน
    โดยเฉพาะ . . . การรอคอยที่ จะกลับมาพบกัน
    หรือรอคอย ใครสักคน ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
    ยิ่งรอ  . . . ยิ่งเหมือนเข็มนาฬิกา เดินช้าเท่าตัว
    จากเวลาที่นานอยู่แล้ว ก็ดูเหมือนยิ่งนานกว่าเดิม

    และการดำเนินชีวิต ระหว่างการรอคอยนั้น
    ก็มีตัวแปรมากมาย ที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
    เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง
    . . . พอๆ กับความอ่อนไหว

    แต่ก็เป็นโอกาสดี . . .  ที่จะให้ระยะทาง เป็นเครื่องวัดความรู้สึก
    พิสูจน์ความแข็มแรง . . . ของความรัก
    โดยวัดจากการกระทำ ความเสมอต้นเสมอปลาย
    และความอดทนด้วยเงื่อนไข ของความลำบากแห่งกาลเวลา
    และตัดสินว่า . . . การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่ กับการอยู่ห่างกัน

     ต่างคนต่างก็ต้องทำใจให้เข้มแข็ง กับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวน
    และคอยชักจูง ออกนอกลู่นอกทาง
    เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย ที่วันหนึ่ง เราพบว่า . . .
     คนคนหนึ่ง คือ . . .  คนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
    ใครสักคน . . . ที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันไม่ใช่เรื่องง่าย
     และคนที่จะฝ่าฝัน กับการบีบคั้นแห่ง การรอคอย  . . .
    . . . กลับมาหาเราได้ ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

    เพราะฉะนั้น ย่อมหมายถึง . . .
    ความรู้สึกที่เขามีอยู่ . . . ก็คงไม่ได้ธรรมดา
    ที่สามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ  . . .
    และเมื่อถึงเวลานั้น  . . . สิ่งที่รอคอย ย่อมเกิดค่ามหาศาล

    ชีวิต . . . จึงจำเป็น ต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
    หากว่าเป็นใครสักคน  . . . ที่มีค่าแก่การรอคอย
     
    . . . แต่หากรอคอยแล้ว มีแต่ทำให้คุณเจ็บ และเจ็บ
    ก็สู้อย่ารอ   . . . จะดีกว่า   . . .

    รักตัวเอง

     

     

    ความจริงแล้ว  . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . .  เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ  . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


    ใกล้แล้วแหละ

     
     
    ใกล้สอบแล้วแหละ
    พวกเมริงอ่านหนังสือกันอย่างวะ
    กูยังไม่เริ่มเลยอ่ะ
     
    ยังไงก้อ M-MAX เว้ย  เหมือนเช่นเคย
    กินทีไร หลับทู้ก  ที
     
    โทรกระตุ้น ทุก 30 นาทีนะแตงสา
    เพื่อน ๆจะได้อ่านหนังสือกันถ้วนหน้า
     
    โชค AAA
     
    กันทุกคน
     
    to.....
         ANT     สำหรับไอ้ผู้ชายที่มันทำให้เมริงต้องเสียน้ำตา
    กูรู้ว่ามันนาน และทำใจลำบาก ยังไงเมริงก้อมีเพื่อนอย่างพวกกูอยู่นะ
    ถึงกูจะช่วยไรเมริงไม่ได้มาก แต่ยังมีกูอยู่   กูอยู่ข้างเมริงสาเหมอ.... 

    รู้สึกแบบเน้เจงๆๆๆๆๆโว้ย

    คนๆกับใจซึม ๆ ที่ยังเฝ้าคอย จะได้พบใครในสักวัน
    เดินคนเดียว อยุ่ไปวัน ๆ มานานเหลือเกิน
    มันเหงาเสียจนเริ่มท้อใจ
    รอใครสักคนที่จะเข้ามา เปลี่ยนชีวิตที่มันจำเจให้ได้รู้ว่า
    คนๆนั้นยังมีอยุ่จิง สิ่งที่ฉันรอมานานแสนนานคนที่ฟ้าส่งมาให้ฉัน
    แต่ว่าตอนนี้เทออยุ่ที่ใดบนโลกใบนี้ที่มันช่างกว้างใหญ่
    และฉันยังคงต้องรออีกนานเท่าไหร่
    กว่าจะได้พบคนนั้นที่รออยู่ คู่แท้ที่จะเข้ามาเปลี่ยน
    ชีวิตคนธรรมดาคนนี้ ให้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป
    วาเลนไทน์ก้อยังเดียวดาย ผ่านไปเหมือนเคย ไม่มีสักคนที่ข้างกาย
    มองใครๆได้จูงมือกัน แต่ฉันไม่มี ยังนั่งเหงาๆเพียงลำพัง
    อีกตอไปแค่เพียงใครสักนที่อยุ่ด้วยกันและทำให้โลกนี้สดใส
    เทออยุ่ไหนแค่เพีนงใครากคนที่ทำให้ฉันนั้นไม่ต้องเหงาตลอดไป
    .................................................................................
     
    อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
    แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
    แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน
    มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา

    ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน
    สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง
    เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
    ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง

    ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ

    ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน
    สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง
    เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
    ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง

    ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ

    ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตานาการ ของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ
    .....................................................
    แต่ละวันที่เราคบกัน อยู่อย่างนี้
    สิ่งดีๆ ที่เธอให้ฉัน มันทำให้ข้องใจ
    ยิ่งเราต่างเป็นห่วงเป็นใย ก็ยิ่งหัวใจอ่อนไหว
    มันมากเกินไปกว่าคำว่าเพื่อนกัน

    ก็เธอมาให้ความสำคัญ ขนาดนี้
    จะไม่ทำให้คนคนนี้ คิดมากไปได้ไง
    ยิ่งสนิทยิ่งกว่าใครๆ ก็ยิ่งหัวใจหวั่นไหว
    เธอคบฉันแบบไหน ให้รู้ที

    ไม่อยากเข้าข้างตัวเอง
    ไม่อยากคิดมากไปไกล
    ไม่อยากเข้าข้างตัวเองมากไป
    ว่าเธอมีใจให้กัน
    ก็มันมองตาไม่รู้ ก็อยู่ที่เธอแล้วกัน
    หากสงสารคนอย่างฉัน บอกฉันให้รู้
    หัวใจเธอ

    สิ่งที่เธอกระทำ ย้ำเตือนให้อยากรู้
    สิ่งที่ดูจากตาวันนี้ มันทำให้ข้องใจ
    เส้นที่แบ่งระหว่างตรงกลาง ความสัมพันธ์ดูจากไหน
    เธอรักฉันบ้างไหม ให้รู้ที

    ไม่อยากเข้าข้างตัวเอง ไม่อยากคิดมากไปไกล
    ไม่อยากเข้าข้างตัวเองมากไป ว่าเธอมีใจให้กัน
    ก็มันมองตาไม่รู้ ก็อยู่ที่เธอแล้วกัน
    หากสงสารคนอย่างฉัน บอกฉันให้รู้
    หัวใจเธอ

    คือ อะไร ว่ะ

     
    กูกลับมาแล้วหลังจากที่หายไปตั้งนานนม นมนาน.....555+
     
    คอมกูเสียอ่ะ ไมว้า
     
    หลังจากที่ไม่ได้อัพสะนาน (มั่ก ๆ) สักหน่อยวะ
     
    เริ่ม   ในหัวอ่ะ มีไรอยากถาม อยากรู้ อยากหาคำตอบมากมาย
     
    แต่บางคำถาม ก้อไม่อยากฟังคำตอบ กลัว อึ๋ย...
     
    แต่ในเมื่อไม่มีคำถามแล้วก้อไม่มีคำตอบที่แน่นอน
     
    มันก้อเลยเปงปัญหาของกูอยู่
     
    ปัญหาคือ กูไม่กล้า กลัวคำตอบ
     
    กูมีเรื่องหลายอย่างที่อัดอั้น อยู่ในใจมากมาย
     
    เพื่อน ผู้ชาย กิน >>> อ้วน....
     
    แต่กูไม่บอกหรอก เดี๋ยวจะรู้กันหมด
     
    รู้แค่บางคนก้อพอแล้ว เห๊อะ ๆๆๆ....นังหน้าโง่
     
    กับเพื่อน การที่พูดตรงเกินไป ก้อหาว่ากูปากหมา ปากมะดี
     
    กูผิดเหรอ...
     
    การที่กูแสดง สีหน้า ความรู้สึก คำพูด เมื่อกูไม่พอใจ
     
    กูผิดเหรอ....
     
    และที่สำคัญ
     
    +++++++++++++++++++++
     
    การที่กูชอบใครแล้วไม่กล้าบอกเค้า เดินหลบเค้า
     
    กูผิดเหรอ
     
     
     
     
     
    สาด แค่นี้พอ
     
     
    นังหน้าโง่
     
     

    จะบอกว่ารัก

     
     
    เหตุการณ์ของใจเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

     ก็เริ่มหวั่นไหวเมื่อได้ใกล้เธอ 
     
       มันว้าวุ่นในใจ
           
    เกินเก็บไว้คนเดียว   ยิ่งนานก็ยิ่งล้นใจ
         
    อยากจะเฝ้ารอให้เธอมารู้ใจ
             
    ก็กลัวจะสายเสียเธอให้ใครเขาไป
             
    บอกใจต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
       
    จะเป็นอย่างไร 
     
     ให้มันรู้..

     จะเดินเข้าไปบอกเธอว่ารัก
     
     เธอจะยิ้มหรือเธอจะทำเฉย
               
     ก็ไม่รู้เพราะฉันก็ยังไม่เคย
                          
     เอ่ยปากบอกรักใคร
                                              
     ได้แต่หวังว่าเธอคงเข้าใจ
                                  
     ( คนที่รักเธอ )

    เหตุการณ์ของเราจะเปลี่ยนเป็นเช่นไร
             
    จะดีจะร้ายฉันก็ไม่กลัวสักทาง
          
    จากนั้นจะเกิดอะไรจะยอมรับ

    ได้บอกเธอไปก็โล่งใจ


         ก็ไม่รู้ที่ฉัน   ทำลงไป

    เขาจะว่าผิดไหม    หรือถูกก็ไม่รู้
        
    สิ่งที่คิดอย่างเดียว

    ถ้าความจริง   ที่คิดในใจ
                            
    ไม่พูดกันไป   เก็บไว้ก็คงไม่รู้

    .

    เพื่อน ๆที่น่ารักของกรูส์
     
    กรูส์มีไรจะบอก
     
    กรูส์ชอบบิ๊ก ว่ะ
     
    ทามไงดีฟ่ะ
     
    ชอบเว้ย..ชอบ
     
    พูดยากพูดเย็นนักไงวะกูน่ะ
     
     บอกอ้อม ๆ ก้อยัง งง? อีก
     
    มะกล้าพุดตรง ๆ ง่ะ
     
    ทำงัยดีง่ะ
     
    กลัวว่าจามะได้คุยอีก
     
    เห๊อะ ๆๆ
     
    รมณ์เสีย...ตัวข้าเจ้าเองที่มะกล้า
     
    เอิ๊ก ๆๆ

    DISPLAY REPLACE FEELING ???

     

    DISPLAY >>REPLACE>>FEELING

     

    แฮ่ แฮ่

    คู่รักกันน่ะ

     

     
    บอกสักทีสิ
     
     
     
     
     
     
     
    อืม..
     
     
     
    ได้ม่ะ
     
     
    ก้อเทออ่ะ
     
     
     
     
     
    สักทีเห๊อะ..รอนานแหละ
     
    555555+
     
     
    อยากพูดเว้ย..แต่ม่ายกล้าพอ หึหึ