มันเป็นความคิดที่คิดทีไรก้อปวดหัวทุ้ก..ทีเลย (เพราะคิดไม่ออก ?) 
            

เป็นปัญหาที่ต้องขบคิดอย่างมากที่ลองนึก
            

 และเป็นคำถามที่ทำให้เงียบทุกทีที่ถามใครๆ

กูมีเพื่อนสนิทน่ะ ..........                (กูมีรี เคย มีรึเป่าหรือยังมีอยู่ ???) 
พวกที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุย  ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด...ถึงไหนถึงกัน  แฮ่ !!

...เวลาที่กูอยู่ใกล้พวกมัน กูเองก็มักจะบ้าบอไปกับพวกมันด้วย
มีเรื่องราวหลายอย่างที่อยากจะทำกับพวกมัน  

...กูที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ
คนที่กูไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้กูเป็นตัวของตัวเอง  

...คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา
แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่กูอ่อนแอ... (จะยังมีมั้ย เพื่อนพวกนั้น) 

...วันนี้…เพื่อนพวกนั้นของกูอยู่ที่ไหน
มันยังอยู่ใกล้ๆ กูอยู่หรือเปล่า กูยังโทรหามันได้อยู่ไหม ??
มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า เหมือนที่เราเคยเป็นรึเป่า  ??

...หรือว่ากูเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง
กูไม่เจอพวกมันนานแค่ไหนแล้ว กูไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
… นานแค่ไหนที่กูไม่ได้สัมผัสกับเพื่อนของกูอย่างเดิมเลย
หรือกูเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว  หรือว่ามันลืมกูไปแล้ว

...อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา...หรือความรู้สึก...
สังคม...หรือความสัมพันธ์...อะไรที่เปลี่ยนแปลง
กู…หรือพวกมัน...หรือใคร..กูก้อเคยถามตัวเองนะ

หรือรอให้ใครมาถาม
รู้สึกอย่างไรที่มันเปลี่ยนไป
มันรู้สึกอย่างไร...ที่กูเปลี่ยนไป เอะยังไง กูเปลี่ยนเหรอ ??

หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ
ไม่ว่ากูจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่ากูจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่กูไม่เคยมีกับเพื่อนพวกนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตากู
แต่กูก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”
ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป

...แต่ถ้ากูไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย
กูคงเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึงแล้วแหละ และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน

ขณะที่กูกะลังนั่งอยู่ตรงนี้
            เพื่อนคนนั้นของกู...อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้
            ว่ามันทำผิดอะไร...มันจึงเลือนหายไปจากชีวิตของกู

หรือว่ามันไม่เคยถาม เพราะมันไม่ผิด

มันยังจะคิดถึงกู เหมือนที่กูคิดถึงมั้ย หรือเพราะเค้ามีเพื่อนใหม่กันหมดแล้วเลยลืมเพื่อน ซกมก สกปรก ขี้เกียจ เห็นแก่ตัวอย่างกูแล้วอะ อย่าลืมกูนะ กูจะเสียใจ กูจะร้องไห้ กูจะไม่ให้อภัยพวกเมริงเลย ??

******ไม่ว่าจะต้องรอนานเท่าไหน กูก้อจะรอวันที่พวกเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม

               มันคงต้องมีสักวันล่ะว่ะ กูหวังว่าคงไม่ใช่วันตายของคัยคนนึงคนใดนะ............