PooYiNGPoMYaW's profile*:‧。★ⓚⓞⓞ ⓨⓤⓘ ★.｡.:*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
ความทรงจำแห่ง.....ของตัวอ้วน (คัยคือตัวอ้วน????)ตัวอ้วนยังจำได้
ปีแรกที่เข้ามาเรียนคณะนี้
..เทอมสองของปีสองต้องเรียนร่วมกับเดกคณะอื่น เพราะเปงวิชาเลือก ถึงแม้จะเป็นปีที่สองที่ได้มาอยู่มหาลัยนี้ก็ตามที ซึ่งทำให้ตัวอ้วนได้เจอกับตัวโตเป็นครั้งแรก (ที่จิงเราเดินสวนกันบ่อยมากแต่ไม่ได้สนใจไรมาก..) ในห้องเรียนจะมีโต๊ะซึ่งถูกจัดวางเป็นระเบียบ เปงแถวไปจนแถวสุดท้าย ตัวอ้วนเลือกที่จะนั่งแถวสุดท้ายริมหน้าต่าง จนประมาณอาทิตย์ที่ 3 ก็ปรากฏว่ามีผู้ชายคนนึงคนหนึ่งเข้ามานั่งแถวเดียว กับตัวอ้วนแต่ไม่ได้ติดกันเพราะเพื่อนนั่งยู๋ ตอนที่ตัวโตเดินเข้ามานั่ง เราก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ใจเต้นเล็กน้อย... เพราะเราพอจะเห็นเค้าผ่านๆมาบ้างแล้วและก็เห็นว่า อืม..ดีเนอะ ก็แอบปลื้มเล็กๆที่เราไดเรียน้อยู่ห้องเดียวกัน แต่เพื่อนอีกคนของเราก้อแอบปลื้มเค้าเหมือนกัน ก้อไม่ว่ากัน แต่ก็ไม่ได้คุยไม่ได้คิดอะไร... จนกระทั่งเรานั่งเรียนไปสักพัก ก้อเริ่มอยากรู้ว่าเค้าชื่อไร แต่ก้อไม่ได้ถามใครจนเพื่อนเค้าเรียกถึงรู้ว่าเค้าชื่อ.... รู้ชื่อก้อเท่านั้นไม่ได้คิดไร แต่เราเริ่มเจอกันบ่อยขึ้นโดยที่เค้าไม่รุ้ว่า มีกลุ่มคนกลุ่มนึงแอบมองและพูดถึงเค้า ยู๋บ่อยครั้ง จนเพื่อนๆทนไม่ไหวไปขอเบอร์เค้ามา..... ได้มาก้อเท่านั้นไม่ได้คิดไร จนมาถึงช่วงสอบตรงกับวันวาเลนไทน์(เริ่มคิดแหละ) อยากโทรนะแต่ไม่กล้าเลยส่งข้อความไปแทนและพอตอนเย็นเค้าก้อโทรมา นั่นนี่โน่นและนั่นก้อเปงครั้งแรกที่ได้คุยกัน ถือว่าเปงวาเลนไทน์เเรกเลยก้อว่าได้แล้วก้อคุยกันเรื่อย จนสอบเสร็จปิดเทอมตัวอ้วนคิดว่าไม่อยากคุยแล้วคุยแล้วรู้สึก ไม่อยากเอาตัวเองไปพัวพันกะความรู้สึกแบบนั้น เพราะถ้ารู้สึกความเจ็บปวดก้อจะตาม ตัวอ้วนเลือกที่จะไม่ใช้โทรศัพท์ตลอดช่วงปิดเทอม และเวลาก้อล่วงเลยมาจะ3เดือนแหละ แล้วที่สำคัญใกล้ถึงวันเกิดตัวอ้วนด้วยฝูงเพื่อนต้องโทรมา หรือไม่ก้อส่งข้อความมาอวยพรแน่เลย และก้อไม่ผิดหวังเปิดเครื่องชาร์ตแบตไม่นานก้อมีคนโทรมา แต่เบอร์ไม่คุ้นเอาสะเลย แต่เราก้อเลือกที่จะรับ ก้อคุยเค้าคือคนนั้น คนที่เราคุยกันก่อนปิดเทอมเค้ารู้ได้ไงเพราะไม่เคยบอก (เพื่อนมาสารภาพว่าโทรไปบอก..) ตัวโตก้ออวยพรนั่นนี่โน่นก้อคุยกัน และความรู้สึกก้อเริ่มกลับมา จากตอนนั้นถึงตอนนี้ก้ออยู๋ปี4แล้วแหละ เราคุยกันเรื่อยมา เราเดินสวนกันที่มหาลัย ก้อเหมือนคนที่ไม่รุ้จักกัน ไม่รุว่าที่โทรคุยกันโทรเพื่อแต่ก้อคุยวะเออ.... เพื่อนถามว่าเปงแฟนกันมั้ยคัยจะตอบได้เต็มปากว่าเปงวะ แค่ได้คุยกันทางโทรศัพท์แต่ไม่เคยได้ไปไหน พูดง่ายๆๆๆๆ ก้อคือเรารู้จักกันแค่เสียงเราเคยเจอกันยิ้มให้กันทักกันนิดหน่อย พอกลับถึงบ้านก้อโทรคุยกันแต่พอเจอหน้ากลับไม่มีเรื่องให้คุยกัน ตลกวะความสัมพันธ์ไรวะเนี่ย เฮ้อ......... แต่กูพูดได้เต็มปากว่ากูชอบเค้าแต่กูไม่เคยบอกเค้าสักครั้ง ถ้าเปงคู่อื่นคงไปถึงไหนๆๆกันแล้วแต่กูไม่ใช่ไง คุยกูคุยได้แต่นัดเจอนั่นนี่โน่นก้อไม่อ่ะจนกูรู้สึกว่ากูรู้สึกยู๋คนเดียว เค้าอาจไม่ได้รู้สึกด้วยเลยแต่ก้อยังคุยกะเค้านะดีใจทุกเค้าที่เค้าโทรมา แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วตัวโตเค้ามีคนของเค้ายู๋แล้ว จากที่กูเคยส่งข้อความหาเค้ากูก้อไม่ทำแล้วครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน 14/12/2007เหมือนไม่นานเนอะ แต่กูรู้สึกว่านานจังจะเรียกว่ารักก้อคงไม่ใช่เพราะรู้สึกยู๋คนเดียว แฮ่ๆๆ.แต่ก้อดีใจที่เราได้รู้จักกันได้คุยกัน เรายู๋ใกล้กันแต่เราไม่เคยเหงกันเลย และนี่ก้อคงจะเปงครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่จะมีความรู้สึกแบบนี้ ต่อแต่นี้ไปไม่ขอมีความรู้สึกพวกนี้อีกตลอดไป.....และตลอดไป โลกนี้ไม่มีรักแท้ฉันเหนื่อยนะ กับการตามหาความรัก ที่เรียกว่ารักแท้... หรือจิงๆ แล้ว บนโลกนี้ไม่มี...... ไม่มีเหลืออยู่เลย ฉันผิดด้วยหรือ ที่ฉันใช้สมอง และความรักนำทาง ในการตามหาใครคนนั้น ฉันผิดด้วยหรือ ที่ฉันซื่อสัตย์ รักใคร รักจริง ถ้าเหล่านั้น คือ ความผิดจริง พวกคุณ อย่าเดินเข้ามาหาฉันเลย เพราะฉันไม่ใช่เป้าหมายของคุณ ฉันอ่อนแอเกินไป ที่จะรับกับคำว่า ผิดหวัง และหลอกลวง ดีนะที่เชื่อมาตลอดว่าบนโลกนี้ไม่มีรักแท้... หัวใจยู๋ที่เราจะสุขจะทุกข์เราต้องเปงคนกำหนด...มะช่ายคนอื่น |
|
|
